Hoi, ik ben Amy. Ik ben een ouderdier, geboren op 14 januari 2023. Het gevoelige puntje van mijn snavel is met een grote machine afgekapt toen ik nog een klein kuiken was. We leefden met heel veel kuikens bij elkaar. Toen we wat ouder werden en onze lichamen zich begonnen te ontwikkelen, werden we in kratten op een grote vrachtwagen gereden naar een andere stal.
Daar begonnen onze lichamen al snel eieren te leggen. We waren met heel veel, zo ver als mijn oog reikte. Iedereen had net zoveel ruimte als dat die groot was, dus we stonden heel dicht bij elkaar. Het werd al snel erg vies, omdat we ons niet konden verplaatsen als groep. Bij ons waren ook vele grote hanen. Als de hanen ons wilden treden maar we hadden daar even geen zin in, dan konden we nergens weglopen. Sommige dieren kwamen vast te zitten, tussen en onder metalen dingen, dan was er veel gekrijs en geschreeuw.
Ik kwam ook vast te zitten. Ik heb mezelf weten te bevrijden, maar ik liep mank. Opeens kregen we geen voer en water meer. Mijn lichaam had het zwaar en liet bijna alle veren vallen. Toen werd ik uit de stal gehaald. Bij mijn eerste opvang kon ik goed herstellen, samen met Elsa en Jasmin.
Hier bij Dierbaar, geniet ik van van het samenzijn met mijn vier vriendinnen uit dezelfde ouderdierenstal, die nog steeds gehandicapt zijn. Ik ben hersteld en kan weer goed lopen. We krijgen hier alle ruimte en rust. Als de andere kippen uit onze stal ons nu eens konden zien: we hebben een nieuw verenkleed gekregen, we hebben altijd vers water en altijd lekkers te eten. We kunnen stofbaden in het schone zand en liggen op het zachte gras in de schaduw van een boom.
Ik kreeg wel erg veel last van mijn buik en mijn lichaam legde rare gebarsten eieren. Ik kreeg een injectie toegediend en toen ben ik gestopt met leggen. Daarna kreeg ik nog mooiere veren. Ik vind dit nieuwe leven heel erg mooi en ik geniet elke dag.
Amy is een moederdier voor een leghen ras. Zij leefde in een ouderdierenstal opeengepropt samen met 20.000 andere hennen en 2.000 hanen. Zij legde bevruchte eieren. Deze eieren heeft ze niet zelf uitgebroed en ze heeft haar kuikens nooit gezien. Ze is in november 2024 gered uit de stal, één maand voordat al haar stalgenoten werden afgevoerd naar de slacht. Na haar redding moet haar lichaam nog steeds elke dag een ei leggen. Haar eierstok, die elke dag een dooier vrijlaat, haar eileider die elke dag zorgvuldig een eiwitlaag eromheen vouwt en een eibast cementeert, en haar baarmoeder die elke dag een bevalling inzet. Dat is intens en belastend. Gelukkig heeft Amy één lieve sponsor, die ons met een maandelijkse bijdrage helpt om haar een passende therapie aan te bieden zodat haar lichaam regelmatig kan herstellen van het leggen van eieren. Dan kan ze pas echt van haar vrijheid genieten, vrij van pijn.
