May all beings be happy and free
Zorgbehoevende dieren blijven bij ons op de sanctuary wonen, voor een leven lang intensieve zorg en ondersteuning. Je kunt deze dieren sponsoren. Dat kan een gehandicapt dier zijn, een dier met mentale problemen of gedragsproblemen, een oud dier, een chronisch ziek dier of een een dier dat heel vaak is overgeplaatst. Via een maandelijkse bijdrage kun je dit dier sponsoren.
Hieronder vind je alle dieren die je kunt sponsoren. Voor dieren in goede gezondheid bestaat de mogelijkheid een ander prachtig thuis te geven, waardoor er bij ons een plek vrijkomt voor een zorgdier. Zie adoptiedieren.
Ik ben Indie, een kalkoen. Ik ben een mannetje, trots en lief. Ik ben heel blij dat we nu weer een warm thuis hebben en zoveel gezelligheid om ons heen. Mijn broertje Olaf en ik dansen graag. Kom je onze dans bekijken in het Snoeshanenbos?
Hoi, ik ben Bronx. Ik ben een ouderdier. Ik heb geleefd in een stal met 20.000 hennetjes en 2.000 hanen. Ik ben gered uit die stal omdat ik ernstig ziek was. Ik had een heel pijnlijke poot en kon niet lopen. Ik kwam op een fijne rustige plek terecht en lag in een mandje met twee zwakke hennen. Al snel kwamen we met z’n drieën…
Hoi, ik ben Hajra, geboren als ouderdier. We leefden met heel veel hennen en hanen bij elkaar, zo ver als mijn oog reikte en de stal was helemaal vol. Het was er altijd vies, het stonk en er was veel lawaai en stof. Opeens kregen we geen voer en water meer. Mijn lichaam had het zwaar en liet bijna alle veren vallen. Toen werd ik uit de stal gehaald. Hier bij Dierbaar, leerde ik hoe mooi het leven kan zijn.
Ik ben Mariska, een leghen. Ik ben een beetje verlegen en ik hou graag van in de zon liggen. Ook al verlegen, heb ik een behoorlijke stem om mij te laten horen. Mijn ellendige situatie op de Herenboerderij lijkt nu een verre nachtmerrie. Ik heb een fijn leven en ik voel me goed. Ik ben iemand en ik ben dierbaar.
Ik ben Seppe, geboren op 16 maart 2024. Ik ben de zoon van een melkgeit. Ik werd als baby weggehaald bij mijn moeder, maar kort daarna ontsnapte ik met Macho en Xam uit het slachthuis. Ik ben de grootste van de drie en ik ben dus de grote baas. Wil je mijn sponsor zijn?
Ik ben Macho, geboren op 14 maart 2024. Ik ben de zoon van een melkgeit. Ik werd als baby weggehaald bij mijn moeder en naar het slachthuis gebracht. Maar toen ben ik met Seppe en Xam ontsnapt uit het slachthuis! Ik ben gek op bokkenbrokjes en wortels. Wil je mijn sponsor zijn?
Ik ben Monke, geboren als leghen. Ik heb een misvormd gezicht aan één kant, maar aan de andere kant ben ik helemaal normaal! Ik heb ook een kruissnavel, daarom is eten wel eens lastig voor mij. Ik vind het fijn dat ik nu mee kan doen met alles wat andere hennen in mijn groep doen. Dat is wel eens anders geweest, toen was ik bang voor iedereen. Ik vind het fijn om met lieve mensen om te gaan, dan geef ik me helemaal over aan knuffels.
Hallo, ik ben Koosje. Ik ben geboren als vleeskuiken. Ik vind mijn leven nu best leuk. Dat gebeurde vanaf dat twee mensenkinderen mij oppakten. Daarna kwam ik bij een lieve mens, die mij naar een rustige veilige plek bracht. Hier heb ik een grote warme kamer, genoeg te eten en te drinken. Er is altijd een andere ex-vleeskuiken in de buurt, die veel groter is dan ik. Dat is Matroesjka. Ik hoop dat ik straks samen met Matroesjka leuke dingen kan doen.
Ik ben Olaf en ik ben een beetje bang. Maar ik vind het wel leuk als mensen naar mij kijken en als ik lekkere dingen te eten krijg. Mijn broer en ik worden vaak bekeken door mensen, vooral als we aan het dansen zijn. En dat doen wij heel vaak en heel graag. Kom je onze dans bekijken in het Snoeshanenbos?
Ik ben Jasmin. Ik ben ter wereld gekomen als ouderdier. Mijn snavel is afgekapt in een grote machine toen ik een klein kuiken was. In de ouderdierenstal is mijn pootje verstijfd geraakt en zijn een paar tenen lam geworden. Maar ik kan zeker genieten. Ik vind dit nieuwe leven heel erg mooi. Soms heb ik last van het leggen van eieren. Toch moet ik elke dag een ei leggen.
Ik ben Uma. Mijn verhaal verschijnt hier binnenkort. Tot die tijd, lees het verhaal van mijn lotgenoten Ariadna en Lore.
Wij zijn Olivia en Emma. Eerst leefden we in een grote stal waar we altijd honger hadden en bijna elke dag eieren moesten leggen. Dat deed vaak pijn en we hadden weinig rust. Op een dag veranderde alles. Na een lange reis kwamen we op een plek met gras, frisse lucht en lieve mensen. Nu hebben we ruimte om te rennen, krijgen we lekker eten en voelen we ons eindelijk veilig. Hier ontdekken we hoe fijn het is om gewoon kip te mogen zijn.