Ons Verhaal

Wij zijn Olivia en Emma. We zijn geboren als moederdieren voor vleeskuikens. Ons leven begon in een grote stal, samen met heel veel andere hennen en hanen die onze eieren bevruchtten. Bijna elke dag legden we een ei. Dat zorgde vaak voor buikpijn.

We hadden altijd honger, omdat we maar weinig eten kregen. Die honger voelde constant aanwezig. Ons leven werd met de dag zwaarder. Naast de honger hadden we ook niets om ons mee bezig te houden. De hanen traden ons voortdurend, omdat ook zij geen afleiding hadden. Hun scherpe nagels veroorzaakten soms diepe snijwonden bij de hennen.

De Reis

Op een nacht veranderde alles. We werden plotseling in kratten gestopt en weggevoerd. Samen zaten we op een enorme vrachtwagen. Toen de wagen eindelijk stopte, zagen we naast ons nog een andere vrachtwagen vol kippen.

Het waren magere bruine kippen, sommigen helemaal kaal — net als bij ons. Ook zij legden eieren in de kratten. We zagen bange en zieke dieren, precies zoals in onze eigen groep. In die vrachtwagen zaten geen hanen, bij ons wel.

Na een paar uur reed de vrachtwagen opnieuw, heel langzaam. Toen hij kort erop weer stopte, ging ineens onze krat open. We werden eruit gehaald en in dozen gezet. Alles schudde en bewoog. Daarna ging de doos opnieuw open en werden we in een doorzichtige box in een auto geplaatst. Tijdens de rit hoorden we een mens met een zachte stem tegen ons praten. Zie hier hun redding https://www.instagram.com/reel/DWi47m0CJE5/?utm_source=ig_web_copy_link&igsh=MzRlODBiNWFlZA==

Een Nieuw Begin

Na ongeveer een uur rijden kwamen we ergens aan. De box ging open en voor het eerst zagen we fel licht, groen gras en een lucht vol gekleurde wolken. De vrouw met de zachte stem gaf ons water en daarna heerlijke graantjes.

Sindsdien zijn we volop aan het ontdekken. We sluiten vriendschappen en wonen nu samen met Matroesjka en Koosje. ’s Nachts slapen we in een oranje caravan en overdag hebben we alle ruimte om rond te lopen.

We hebben ontdekt dat rennen ontzettend leuk is. Ook krijgen we meerdere keren per dag eten, waaronder groenten. In het begin moesten we daar niets van hebben, maar inmiddels vinden we het best lekker. En soms krijgen we fruit — dat vinden we nóg lekkerder. Zie hier hun eerste momenten bij Dierbaar https://www.instagram.com/reel/DWjDvEYCFnN/?utm_source=ig_web_copy_link&igsh=MzRlODBiNWFlZA==

Vrij Leven

We leggen geen eieren meer en hebben ook geen buikpijn meer. Er komen regelmatig mensen langs om ons te bezoeken. Iedereen is lief voor ons. Alles voelt nog steeds bijzonder. Voor het eerst in ons leven voelen we rust, ruimte en vrijheid.