Ik ben Annie, geboren op 15 juni 2021 als biologische leghen. Toen we adolescent waren, kwamen we met 245 hennen en 4 hanen te wonen in de mobiele kippenkar bij een Herenboerderij. Het was er heel druk, vooral bij het voer, water en in de legnesten. Er werd veel gevochten.

Ik ging mijn eigen weg en probeerde zo weinig mogelijk aandacht te trekken. Ik at in de donkerte onder de mestband. Soms was er een kapot ei, en veel van het legmeel wat naar beneden was gevallen, tussen de opgedroogde poep. Ik at zo goed dat ik zeker niet de dunste was.

Mijn klauwen begonnen pijn te doen. Op een gegeven moment kwamen er wonden een de bovenkant en onderkant en daar zaten harde pitten in. Ik kon deze niet verwijderen met mijn snavel. Ik kon moeilijk lopen en had pijn bij iedere stap. Toen dit gebeurde, probeerde ik meer bovenop de roosters te lopen, boven de mestband. Dat was wat prettiger. Maar ik werd veel weggejaagd, want daar was niet mijn normale plek. Ik werd steeds meer gepikt en kreeg een kaal en rood hoofd.

Toen werd ik meegenomen door de mens die ons regelmatig verzorgde. Mijn wonden werden gewassen en verzorgd. Elke dag weer. Het heeft heel wat maanden geduurd tot mijn klauwen geheeld waren. Ik bleef bij mijn mens en bij de oudere hennen die daar woonden. Missy was er ook, uit mijn groep, daar trok ik veel mee op.

Ik hou erg van lekker eten en moet geregeld op dieet. Ik heb veel last gehad van mijn buik. Soms komen er losse dooiers en eiwitten uit mij, dan ben ik ook heel benauwd en krijg ik een heel volle krop. Opeens moest ik worden geopereerd. Sindsdien heb ik geen buikklachten meer.

Wat is dit leven mooi, ik geniet elke dag weer.