Lieve mensen, ik ben Elsa, geboren op 14 januari 2023. Ik ben ter wereld gekomen als ouderdier. Het gevoelige puntje van mijn snavel is met een grote machine afgekapt toen ik nog een klein kuiken was. We leefden met heel veel kuikens bij elkaar. Toen we wat ouder werden en onze lichamen zich begonnen te ontwikkelen, werden we in kratten op een grote vrachtwagen gereden naar een andere stal.
Daar hebben we geleefd, zo goed en zo kwaad als het kan. We waren met heel veel, zo ver als mijn oog reikte. Iedereen had net zoveel ruimte als dat die groot was, dus we stonden heel dicht bij elkaar. Het werd al snel erg vies, omdat we ons niet konden verplaatsen als groep. Bij ons waren ook vele hanen, knappe grote donkere hanen. Als de hanen ons wilden treden maar we hadden daar even geen zin in, dan konden we nergens weglopen. Sommige dieren kwamen vast te zitten, tussen en onder metalen dingen, dan was er veel gekrijs en geschreeuw.
Mijn pootje begon steeds meer pijn te doen en op een moment wees het verstijfd naar achter. Zo bleef mijn pootje pijn doen en ik leerde hinkelen op één poot. Ik werd ineens uit de stal gehaald. Bij mijn eerste opvang kon ik goed herstellen, samen met Amy en Jasmin. Ik spring op mijn goede poot en red me zo prima.
Ik vind het heel erg fijn om ergens onder te liggen, bijvoorbeeld onder een stoel of een bankje. Als een van onze lieve verzorgers in ons verblijf komt en gaat zitten, dan snel ik er op mijn ene poot heen en ga er snel bij zitten. Ik heb het goed, ik heb ook geen pijn meer. Ik geniet van dit nieuwe leven, samen met mijn vriendinnen.
Elsa is een moederdier voor een leghen ras. Zij leefde in een ouderdierenstal opeengepropt samen met 20.000 andere hennen en 2.000 hanen. Zij legde bevruchte eieren. Deze eieren heeft ze niet zelf uitgebroed en ze heeft haar kuikens nooit gezien. Ze is in november 2024 gered uit de stal, één maand voordat haar lotgenoten werden afgevoerd naar de slacht. Na haar redding moet haar lichaam nog steeds elke dag een ei leggen. Haar eierstok, die elke dag een dooier vrijlaat, haar eileider die elke dag zorgvuldig een eiwitlaag eromheen vouwt en een eibast cementeert, en haar baarmoeder die elke dag een bevalling inzet. Dat is intens en belastend. Gelukkig heeft Elsa één lieve sponsor, die ons met een maandelijkse bijdrage helpt om Elsa een passende therapie aan te bieden zodat haar lichaam regelmatig kan herstellen van het leggen van eieren. Dan kan ze pas echt van haar vrijheid genieten, vrij van pijn.
Sponsor Elsa